DiTTRi's Paradise

::Start ::
รักสุดใจ ....นายตัวร้าย

ตอนที่ : 1

 “เค้าว่ากันว่าในวัยเด็กนั้น เรามักจะสร้างจุดเด่นแบบแปลกๆของตัวเองขึ้นเพื่อให้คนอื่นรู้สึกสนใจและหันมามอง จะว่าไปแล้วก็มาลองทบทวนกันดูหน่อยมั้ยครับว่าเมื่อตอนนั้นน่ะ ตัวคุณเคยทำอะไรลงไปบ้าง? แกล้งเพื่อนเหรอ?....อื้อ....ก็มีบ้างแหละ ....ทำตัวขี้ฟ้องหวังจะให้คุณครูมากรัก?....ช่าย....มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆนะ ก็แบบว่าสถานะการณ์มันพาไปน่ะ แล้วยังมีอะไรอีก?....วางมาดเป็นหัวหน้าแก๊ง? ....อืม....แต่ของผมออกแนวเจ้าหญิง หรือราชินีมากกว่าแฮะ ....แล้วมีอะไรอีกล่ะ?....ชอบแกล้งคนที่ชอบ....ฮ่าๆๆ....เรื่องนี้สงสัยจะเป็นเรื่องยอดฮิตของพล็อตนิยายเลยละมั้งเนี่ย.....ว๊ากกกกก!! เพ่ยเพ่ย....อ๊า!!....ปล่อยๆนะปล่อย....อ๊ากกกก!!!”

เสียงนุ่มหวานของหนุ่มน้อยหน้าแฉล่มที่บรรจงจีบปากจีบคออ่านบทบรรยายต้นเรื่องบนหน้ากระดาษA4 ที่วางเอาไว้เหนือม้าหินอ่อนนั้นทำให้บรรดาเพื่อนๆนักศึกษาในกลุ่มที่ต่างกำลังนั่งเปิดหนังสือหาข้อมูลทำรายงานนั้นพากันนั่งอมยิ้ม แต่แล้วยังไม่ทันได้เข้าเรื่องไปถึงไหน จู่ๆเจ้าของเสียงชวนฝันก็ต้องปรับคีย์ขึ้นร้องจ๊าก เมื่ออาหมวยสาวผิวขาวเจ้าของกองนิยายตรงหน้า วิ่งรี่ปรี่เข้ามาประทุษร้ายเจ้าชายจำแลงอย่างไม่คาดคิด

“โอ้ยเจ็บอ่ะ....!!” เด็กหนุ่มโอดครวญ ทันทีที่รู้สึกได้ว่าสามารถดิ้นรนจนหลุดพ้นอุ้งมือมาร ....อะไรเนี่ย แค่แอบอ่านนิดอ่านหน่อยทำเป็นหวง ....ว่าแล้วก็ช้อนตามองค้อนอีกซักนิดเพื่อหวังให้ดูน่ารักน่าชัง แต่ที่ไหนได้ สาวเจ้ากลับเงื้อกำปั้นขู่ซะนี่

“หูย....หน้าตาก็ดี จะโหดไปไหนเนี่ยเจ๊ ดูซิ!หูมิลยานหมดแล้ว”ตัดพ้อต่อว่าไปอีกซักนิด ตอนนี้เป็นคนเจ็บหนิ มีสิทธิ์อุทรณ์ก็เลยชักเอาใหญ่ แต่ที่ไหนได้ อีกฝ่ายไม่รับมุกนี่สิ

“ปากดี!เดี๋ยวจะโดนอีกไม่น้อย ระวังเหอะ” ว่าแล้วแม่ก็หมั่นไส้ อยากจะถวายแหวนไว้ประทับไอ้ใบหน้าใสกิ๊กของเจ้าตัวดีนั่นอีกซักผั๊วะหนึ่ง ....เพ่ยเพ่ย ถลึงตาใส่ ในขณะที่ฝ่ายจำเลยได้แต่ก้มหน้าสำนึกผิดเสียงอ่อยๆ

“ขอโทษคร้าบ....นู๋มิลเป็นคนเลวคร้าบ....ขอโทษคร้าบ....ขอโต๊ดก๊าบ!!!!....”

“พอๆๆ ไม่ต้องมายานคางใส่เลยฉันเลยนายมิล เวลาให้อ่านให้ช่วยตรวจธานน่ะไม่เคยจะอยากอ่านหรอก แต่พอไม่ให้ยุ่งไม่ให้แตะเนี่ย เจ๋อจังล่ะ....ให้ตายสิ! นี่ฉันมานั่งทะเลาะกับเด็กไม่รู้จักโตอย่างนายทำไมเนี่ย?” เพ่ยเพ่ยเริ่มใส่เป็นชุด....บ่น บ่น บ่น....หลังจากกระชากน้องติ่งหูของเค้าจนหนำใจ หล่อนก็พล่ามบ่นต่อไปอีกเป็นกิโล ....หนำซ้ำพวกเพื่อนๆ แอบมีเมียงมองส่งสายตาเยาะเย้ยให้พ่อหนุ่มตัวหง๋อเป็นช่วงๆ ....เอาเหอะพวกแก....ไอ้จะช่วยน่ะไม่เคยมีหรอก....โอเคเลย ....โอเค๊!....ซึ้ง!!!

“ว่าแต่นายมานั่งทำอะไรกับนิยายวายของฉันมิทราบยะ? หรืออยากจะลองลิ้มชิมรสดงกุหลาบสีม่วงดูบ้าง?” หลังจากจัดแจงเรียงหน้าให้กับเนื้อเรื่องอันทำท่าจะชวนฝันที่กลั่นออกมาจากปลายปากกาของหล่อนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ริมฝีปากอิ่มสีชมพูวิ้งๆที่วาววับราวกับคมกรรไกรก็หันมาเอื้อยเอ่ย....กัดจังล่ะ กัดจัง....แม่ปากคมเหมือนกรรไกร

“ทำไมอ่ะ จะนั่งอยู่นี่ไม่ได้เหรอ? อยากอยู่ใกล้แฟนเนี่ย มันผิดเหรอ?” เด็กหนุ่มลอยหน้าลอยตาโต้คำหวาน ส่งผลให้ได้รับเสียงโห่หิ้วผิวปากจากเพื่อนๆเป็นกำลังสมทบ ....ทีแรกว่าจะหยอดต่ออีกซักมุกสองมุก แต่พอเหลือบหันไปเจ๊อะกับสายตาอาฆาตของเจ้าหล่อน พ่อหนุ่มน้อย “รามิล”ของเราเลยได้แต่จ๋อย

“ฮึ่ม!” ....แอบได้ยินเสียงเพ่ยเพ่ยกัดกรามด้วยแหละ...หว๋า!!

“แหม....มิลพูดเล่นน่า เพ่ยเพ่ยก็....ใจเย็นสิครับ เดี๋ยวโกรธง่ายหน้าแก่มิลไม่รู้นะ”ทันทีที่จับทางได้ ก็รู้ตัวแล้วละว่าควรจะตีหน้าทะเล้นเป็นการตอบกลับ....ท่าจะดีกว่า

“หึ! ทำเป็นพูดดีไปเหอะนายมิล วันนี้ลืมไปแล้วเหรอว่าวันอะไร? ....ถ้าไม่ไปนั่งเฝ้าเอาไว้ ระวังเหอะไอ้คุณเจ้าชายของคณะจะโดนแม่พวกไก่แก่แม่ปลาช่อนทั้งหลายซิวไปกิน”พูดจบก็หันกลับไปนั่งเพ่งหน้าที่ปึกนิยายในมือต่ออีกรอบ วันนี้วันส่งต้นฉบับ ต้องเช็คคำผิดทั้งหมดก่อนส่งพิมพ์ ดังนั้นไอ้เรื่องต่อความยามสาวความยืดกับไอ้หนุ่มตี๋หน้าหยกที่คบกันมาตั้งแต่ประถมอย่าหมอนี่ ขอพักเอาชั่วคราวเหอะ

“วันนี้?....ไก่แก่?....ซิวไปกิน?....เหว๋อ!! ไม่ได้แล้วเพ่ยเพ่ย วันนี้ไอ้ไทป์ต้องซ้อมเดือนคณะนี่ ....ไม่ได้แล้วๆๆ....เดี๋ยวเรามานะ เพ่ยอย่าเพิ่งกลับก่อนละ รอมิลด้วย” พูดจบก็รีบใส่เกียร์โกยอ้าวไปจากโต๊ะอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย จุดหมายคือห้องชุมนุมที่ใช้ซ้อมดาวเดือนคณะและใครอีกคน ....ช่ายๆ....เจ้าของชื่อที่หลุดปากออกมานั่นแหละ ไม่ใช่ใครอื่นเลย

....ตอนนี้เพื่อนๆคนอื่นมองตามหลังหนุ่มน้อยลมกรดอย่างไม่เข้าใจ จะมีก็แค่อาหมวยหน้าใสนั่นแหละที่ได้แต่แอบนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว พลางคิดอะไรเพลินๆ

“ซักวันฉันคงได้เอาเรื่องของแกไปแต่งฟิคแน่เลย เจ้ามิลเอ๊ย!”

######

  “หวัดดีครับพี่โก้ พี่เอิง พี่แพท”

“อ้าว!มิล วันนี้ก็มาดูซ้อมเหรอเรา?” เสียงทักตอบของรุ่นพี่เอ่ยขึ้นทันทีพร้อมรอยยิ้ม มิลพยักหน้าพลางยิ้มหวานส่งไมตรีตอบไปให้ ....พยายามซ่อนสีหน้าเอาไว้....ให้ตายสิ วิ่งสี่คูณร้อยเมื่อตอนม.ปลายยังไม่เห็นเหนื่อยขนาดนี้เลย

“ว่าแต่....ไทป์ล่ะครับ? ....ไม่เห็นหัวมันเลย” หันรีหันขวาง หันซ้ายหันขวา จนกระทั่งกวาดสายตาไปทั่ว ....ห้องก็มีอยู่แค่นี้ แต่ไม่ยักกะมองเห็นพ่อคนดีเจ้าของชื่อหลบซ่อนอยู่เลย

 “อ๋อ! ออกไปกับพี่เชอร์รี่น่ะ พอดีวันนี้น้องที่เป็นดาวไม่มาซ้อม ก็เลยให้ไทป์กลับก่อนได้ แล้วยังไงไม่รู้จู่ๆก็ออกไปด้วยกัน พวกพี่ก็ยังงง” พี่โก้ตอบก่อนเดินมาใกล้ ....มือโอบไหล่ แล้วส่งเสียงหวาน

“แต่พี่โก้ว่านะอย่าไปสนใจมันเลยไอ้ไทป์น่ะ น้องมิลไปหาขนมกินกะพี่โก้ดีกว่า”....ชะอึ๋ย!!....ขนลุก ....มิลเบ้หน้า ส่งสายตาเป็นสัญญาณ S.O.S เพื่อขอความช่วยเหลือจากชะนีสาวอีก2ตนที่ยืนชำเลืองแลอยู่ริมประตูหน้าห้อง....ช่วยด้วยก๊าบ!!....พี่สตรีในร่างคนเหล็กกำลังจะเขมือบป๋มแล้ว....หว๋า ....โช่ยโด้ย!!

“บ้าน่ะอีนังโก้ แกก็แกล้งน้องเค้าจริง” และแล้วพี่เอิงเป็นหญิงไทยใจงามคนแรกที่เดินเข้ามาช่วยแกะนิ้วหนวดปลาหมึกของพี่โก้ออกจากไหล่และเอวของมิล แต่ดูท่าปลากหมึกสาวจะติดใจ ....นั่นประไร....เฮ้ย! อย่าพี่โก้ อย่าต่ำกว่าเอว!!(O_o)

“จ๊าก!!....พี่แพทๆ พี่แพทช่วยด้วย!!” สุดท้ายกว่าจะดิ้นหลุดก็ต้องใช้แรงชะนีถึงสองราย ....เกือบแล้วลูกพ่อ เกือบโดนพี่กระเทยความทักทายเสียแล้ว ....เฮ้อ!....มิลเป่าลมหายใจฟู่....ทำไม๊~ทำไมคนที่ถูกตาต้องใจ พี่โก้ นักปั้นเดือน-ดาวมือทองของคณะ จะต้องเป็นเค้าด้วยน๊า?

“ก็เพราะน้องมิลใสกิ๊กน่ากินอย่างงี้ไงล่ะ อีโก้มันถึงได้จ้องตาเป็นมัน ดูซิแค่โดนมันโอบนิดโอบหน่อยหน้างี้แดงแป๊ดเชียว”

“หว๋า....สยองน่าพี่แพท” ไม่ได้รู้สึกเลยว่าน่าภูมิใจ แล้วที่สำคัญไอ้ที่หน้าแดงน่ะไม่ได้แดงแบบเขินอายอะไร แต่ผมคือ....เอ็กไซด์ติ้งครับพี่....มันห่วงใยน้องมิลน้อยๆจนเกินบรรยาย....คิดแล้วก็เหลือบมองกลับไป ด้านหลังพี่โก้กระเทยไทยที่ยึดสโลแกน ‘เกย์คิง แต่งหญิง  แสดงออก’ยังคงโบกมือ ส่งยิ้มเป็นนางสาวไทยให้เค้าอยู่เหยงๆ ....แล้วมื้อเย็นตูจะกินข้าวลงมั้ยวะเนี่ย?....มิลถอดใจ

“เออ....ว่าแต่พี่แพทครับ เจ้าไทป์มัน....ไม่ใช่ว่า....กับพี่เชอร์รี่?” อ้ำๆอึ้งๆไม่รู้จะถามยังไง แต่ซะที่ไหน รุ่นพี่สาวกลับทายใจถูกอีกเสียนี่....พี่แพทหัวเราะกลบเกลื่อนให้ก่อนเฉลยความจริง....เฮอะๆๆ

“ก็ตามนั้นแหละจ่ะ ตอนนี้นายไทป์กับยัยเชอร์รี่ตกลงคบกันเรียบร้อยแล้ว พวกพี่ก็เพิ่งรู้เมื่อเย็นนี่เอง”

“ห๋า!!!!!!!?? ไอ้ไทป์....อีกแล้ว....!!”

######
 

“แล้วเป็นไง? กลับมานั่งหน้าหงิกหน้างออยู่เพื่อ?” สุดท้ายก็เดินคอตกกลับมานั่งที่เดิม....ช่าย!ม้าหินตัวเดิม ....และเสียงซ้ำเดิมนั่นก็มาจากคนเดิมๆอีกนั่นแหละ....โชคดีนะที่ไม่มีใครคอยเสริมทัพ เพราะทุกคนต่างแยกย้ายกลับไปบ้านกันหมดแล้ว....

“....เซ็ง” คำเดียวสั้นๆ ก่อนก้มลงเอาคางเกยกับโต๊ะ ....ท่าทางหมดอาลัยตายอยาก

 “เอาน่า! เดี๋ยวแกก็แย่งไอ้ไทป์มันกลับมาได้ ไอ้หมอนั่นมันเคยสนใจผู้หญิงคนไหนได้นานบ้างล่ะ?” เด็กสาวยื่นมือไปสัมผัสเส้นผมสีน้ำตาลนุ่มเบาๆ ....เธอกำลังปลอบใจเค้า....มิลได้แต่ยิ้มขื่น

“ทุกครั้ง ก็เพราะมิลก็แย่งแฟนมันหรอก มันถึงได้เลิก เวลามันมีแฟน มันเคยสนจงสนใจเพื่อนซะที่ไหน” เจ้าตัวดีอ้าปากอมลมแก้มตุ่ย สีหน้าดูกังวลกับเรื่องที่ไม่ได้ดังใจ ....เด็กน้อยกำลังน้อยใจ....เพ่ยเพ่ยอมยิ้มแล้วส่ายหน้า

“กลัวอะไรว๊า! แกก็แย่งมาอีกดิ....หายไปไหนแล้วล่ะไอ้คำคติพจน์ประจำใจแก ที่ประกาศปาวๆใส่หน้าไอ้ไทป์มันทุกวันน่ะ อย่ามาทำหน้าหง๋อนักเลย คืนชีพได้แล้วเจ้าตัวดี แล้วก็ไป....กลับบ้านกัน....ไปนั่งคิดแผนการล่อลวงให้พี่เชอร์รี่หันมามองน้องมิลหนุ่มหล่อหน้าใสคนนี้ดีกว่า”ว่าแล้วก็ลุกขึ้นฉุดร่างของอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นยืนตาม จากนั้นก็จัดแจงหยิบกระเป๋าเป้ยัดใส่อกให้เจ้ามนุษย์ไร้วิญญาณตรงหน้า ก่อนที่จะหันไปคว้าสัมภาระของตัวเอง

“เอาละๆ! คนดี ไหนลองท่องคติพจน์ของคุณชายมิลให้เจ๊เพ่ยฟังอีกรอบดิ๊”

“ยัยบ้า”....พูดจบก็หันไปอมยิ้มใส่ ....มิลมองรอยยิ้มสดใสของเพ่ยเพ่ยก่อนจะฉีกยิ้มตาม จากนั้นก็สูดหายใจและบอกให้ตัวเองฮึดสู้อีกครั้ง....ช่ายแล้ว....คติพจน์ประจำใจที่บอกเอาไว้ตั้งแต่เมื่อตอนที่ครูให้พูดหน้าชั้นตอน ป.4

....ภาพเด็กชายหน้าหวานที่วางท่าเป็นหัวโจ๊กคุมใครต่อใครในห้องไปทั่ว กำลังยืนยืดอกอยู่หน้าชั้นในวันเปิดเทอมใหม่ เด็กชายที่หัวเราะเสียงใสแล้วชี้ไปที่เพื่อนนักเรียนแปลกหน้า ก่อนตะเบ็งเสียงแล้วพูดว่า....

......

  “ต่อจากนี้ ถ้านายย้ายมาเรียนภายใต้การดูแลของเรา ....ของๆนายก็เหมือนของๆเรา ส่วนของๆเราก็ยังต้องเป็นของๆเราไม่ใช่ของคนอื่น ….จำเอาไว้เจ้าลิ่วล้อ”

To Be Continue….

~~~~~~~~~~~~

NOTE :: เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องยาวค่ะ เกี่ยวกับความวุ่นวายของสองหนุ่มน่ารักที่ผลัดกันหักเหลี่ยมไปมาอยู่ได้
เรื่องราวของหนุ่มหน้าใสอย่างนายมิลที่มั่นอกมั่นใจในตัวเองกว่าใคร
งานนี้จะกุมหัวใจนายไทป์อยู่หรือเปล่า....ติดตามด้วยนะคะ อิอิ

(เรื่องนี้ลงในบอร์ดพี่อินุนคะ ลองลิงค์เข้าไปหานิยายดีๆอ่านได้ค่ะ)