DiTTRi's Paradise

.
.
.

โอย.....หนาวมากๆ
กลับมาแล้ว อยากบอกว่าไม่สบายเลยค่ะ
จริงๆหนูดิทกับพี่ชายทั้งสอง และคุณอาอี๊เนี่ยกลับมาตั้งแต่วันที่28 แล้ว
แต่ว่าเนื่องจากแต่ละคนก็มาด้วยอากาศฟุตฟิตทั้งนั้น
ยิ่ง “น้องมิล”สุดที่เลิฟของเรายิ่งจมูกแดง ตาแดง เสียงหาย
ส่วนคุณพี่ชาย อีตานั่นมัถึกมากค่ะ ไม่เป็นอะไรเลย
บางทีอาจจะเพราะเกิดที่เองหนาวก็ได้มั้ง เกี่ยวมั้ยที่เด็กที่เกิด
ที่เมืองนอก พอมาโตที่ไทย จะมีภูมิต้านทานเยอะกว่าชาวบ้าน?
ทฤษดีนี้คิดไปเองค่ะ ใครรู้ช่วยบอกด้วยนะคะ 55+

มีแต่คนบอกว่า “ขอรูปแบบเพลงรักในสายลมหนาว ภาค2”
แต่ว่า....อืม....เอาแบบที่ไม่เห็นหน้าเนี่ยมันก็หายากนะ
แล้วคุณพี่ชายกับคุณน้องมิลก็เป็นอะไรที่สู้กล้องมาก
เวลาจะถ่ายรูป พอรู้ตัวจะหันมาโพสท่าหน้ากล้องทันที
ดังนั้นขอเลือกก่อนละกันค่ะ คงต้องเอารูปมาทำเบลอๆอีกตามเคย
ไม่อย่างงั้น ถ้ามันหลุดไป คนซวยเนี่ย....คนนี้คนเดียวเลย(ฮ่าๆ)

ไปเที่ยวมารธอนแบบน็อนสต็อปครั้งนี้ได้เล่นสกีด้วยค่ะ
จริงๆมันอาจจะเป็นทาเก็ตหลักของสองหนุ่มเลยก็ว่าได้
เพราะว่าสองสาวไปครั้งนี้หนักช็อปปิ้งมากกว่าค่ะ

ส่วนเรื่องที่จะเล่าเหรอ? อื่ม.........มันไม่รู้จะเล่าอะไรก่อนดีอ่ะ
เยอะนะ เยอะมาก 55+ อีตาสองพระหน่อนั่นแบบ
“น่าหมั่นไส้มาก” จริงๆอาอี๊ยังไม่รู้สึกเท่าไหร่
แต่คนที่รู้ตื้นลึกหนาบางอย่าหนูดิทนะ แบบว่า “ขอชั้นวิ่งไปกรี๊ดก่อนได้มะ?”
เรียกได้ว่าทริปนี้ มัน ฮึ่ม......................สุดยอดค่ะ
เป็นอะไรที่ใส ชมพูดปิ้งๆ สำหรับสาววายหัวใจขบเผาะ(55+)

ตอนนี้ยังไม่รูจะเริ่มตรงไหน ไว้จะรวบยอดอีกทีนะคะ
แต่ขอเล่าเรื่องบนเครื่องขากลับก่อนเลยดีกว่า

เครื่องขากลับครั้งนี้น่ากลัวมากค่ะ เพราะว่าสะดุดหลุมอากาศ
แล้วเมฆก็เยอะมาก หนูดิทนึกว่าจะไม่รอดเสียแล้ว
แต่มากกว่านั้น คุณพี่ชายค่ะ คุณพี่ชายไม่รู้มารยา หรือว่าเรื่อจริง

ที่นั่งของหนูดิทอยุ่แถวE ส่วนอาอี๊อยู่แถว D
สองหนุ่มนั่งด้านหน้าเรา 1 แถว เก้าอี้ก็ E กับ Dเหมือนกัน
ตอนที่นั่งกลับมา อาอี๊มัวแต่นั่งเช็ครายการของที่ซื้อ
ส่วนหนูดิท ก็นั่งดูหนังฟังเพลงไปเรื่อย แต่สายตามันดันไปเห็นเอง
เห็นว่าหัวของอีตาคุณเฮียมันเอียงๆข้างไง....ต๊าย.....สาธารณะนะยะ!!

ก็เลยถอดหูฟังออก นั่งเงียบๆ รอฟังว่าคุยไรกัน
ได้ความว่าคนขี้อ้อนบอกว่า “เครื่องมันโยกๆ แล้วมึนๆเนอะ”
สรุปเลยขอนอนอิงซบอีกฝ่ายซะงั้น ....น้องมิลก็ใจดีเกิ๊น ให้ซบค่ะ

สรุปกลับถึงกรุงเทพฯ อากาสเปลี่ยนกระทันหัน น้องมิลป่วย
ส่วนคนที่ซบเค้าหลับมาตลอดทาง ตื่นมาร่เริงลั่ลล้ามาก

และวันนี้.....เฮียก็ไปอยู่หอแล้วค่ะ
บอกว่าจะไปดูสภาพน้องมิล
จริงๆคือไป “ดูใจ” หรือดูสภาพไม่รู้นะอันนี้ 55+
 
เอาเป็นว่าเดี๋ยวไว้อัพนิยายเสร็จตอนที่ 22
จะหาเวลาแวะมาเล่าเรื่องที่เกาหลีให้ฟังนะคะ
รับรองว่า...........จิ้นกันกระจาย

แปะรูปนิดๆหน่อยๆ

คนน่ารัก กับหิมะขาวๆ


ภาพนี้ดูบรรยากาศเอาเองเจ้าค่ะ....อิอิอิ

มากกว่านั้น.....สองคนนั้นนอนห้องเดียวกัน และ.....
มีร่องรอยอะไรบางอย่างให้นักสืบอย่างเราเอะใจเข้าแล้ว
OH my GOD!!!!